ناترازی معلول خودشیفتگی است

فرزاد وثوقی روزنامه نگار

مجلس در عوض برنامه ریزی برای جذب سرمایه گذاران در حوزه انرژی های پاک وتلاش برای بهبود معیشت ملت، به دنبال ارایه طرح برای تغییر در سیستم عرضه بنزین است ونمایندگان حوزه های مختلف در گفتگوبا خبرگزاری های داخلی ،طرح هایی را ارایه می دهند که نمی توان نام کارشناسی شده ، برآنها گذاشت. بطور مثال همین داستان عرضه سوخت به نفر با هدف کاهش مصرف بنزین در کشورکه خواندن محتوای آن سوال برانگیز است. آنطور که از ماهیت آن عمل می آید ، این طرح شامل اختصاص سهمیه بنزین به تمامی ملت ایران می شود چه آنانکه خودرو دارند ویا ندارند.

باید به این نکته توجه نمود که از زمان اجرای قانون هدفمندی یارانه ها خصوصا دربخش نان، تحولی که ایجاد نشد هیچ ، کیفیت نان هر روز پایین تر از روز گذشته بوده وحالا با نانوایی های آزادپز ویارانه ای پز روبرو شده ایم که سرمایه های اجتماعی را حیرت زده کرده است.

نظام مدیریتی درایران بشدت صدمه دیده است و مدیران بی تقوا وبدون تخصص همچنان انگشت اتهام ناترازی ها را به سو مردم نشانه رفته اند. این نوع مدیران با مقایسه مصرف وقیمت های داخلی وخارجی براین باورند که چرا ملت از این محصولات استفاده می کنند وچرا ما این محصولات را ارزان بدست مردم می رسانیم ، این درحالی است که ریزش ارزش ریال به عنوان یک مصیبت بزرگ ملی وبین المللی مطرح است و رمقی برای ملت در بُعد مصرف باقی نماده است.

ارزان فروشی منابع ملی در داخل کشور به سرخط خبرها تبدیل شده ،در حالیکه مصرف معمول گوشت، مرغ ،تخم مرغ وسایر محصولات اساسی نظیر لبنیات درکشور به پایین ترین سطح خودرسیده است. اینکه عنوان می شود مصرف بنزین ویا برق درایران بالاست حکایت قریبی است ،چرا که انبوهی خودرو در خیابانهای تنگ وباریک صد سال پیش گرفتار می شوند واین گرفتاری را محصول تمایل به پرمصرفی واستفاده از خودروهای تک سرنشین می نامند.

دراین بین باید این سوال را از مدیران ملی ، استانی وشهری پرسید که برای ساخت یک شهر ایدآل چه اقداماتی انجام شده است، ما تا چه میزان از حمل ونقل عمومی ارزان ودردسترس برخوردار هستیم ، یااینکه چه تعداد پارکینگ برای کنترل ترافیک در هسته های مرکزی شهرها احداث کرده ایم ویا اینکه دوچرخه سواری دردو بُعد زنانه ومردانه بودن را تاچه میزان ترویج نموده ایم؟

حالا با طرح موضوع افزایش قیمت سوخت آن هم بصورت روزانه ، تنها اتفاق ممکن دامن زدن به تورم است ، تورمی که آثار پیش وپسا گرانی دارد. اصولا با انتشار این اخبار حول محور افزایش قیمت سوخت درحال اعلام تورم آتی به بازار هستیم.

طرح ارایه شده بنزین به هر نفر یکی از بازنده ترین طرح های موجود وارایه شده است، آنجا که نفرات فاقد خودرو به احتمال صددرصد بنزین تخصیصی خویش را به نرخ آزاد خواهند فروخت وهمین اقدام ایجادکننده بازار سیاه دو نرخی است که کنترل قیمت را از دست ناظرین احتمالی خارج خواهد کرد.

اقتصاد ایران در گذشته با بهره گیری از کالابرگ برای تامین نیازهای اساسی مشاغل مختلفی ایجاد کرده بود، از جمله کوپن فروشی درحاشیه فروشگاهها وتعاونی های مصرف، درواقع دست بدست شدن این برگه های چاپی کوچک دارای شماره ، به نوعی ترویج واشاعه دهنده بازار سیاه وتوجه به فساد اقتصادی بود ،چراکه برخی با ارایه خارج از سیستم کالاهای اساسی ، آن کالا را روانه بازار سیاه می کردند.

ما در چهار دهه گذشته آنچه بیش از هرچیز به ملت آموزش دادیم وبه عنوان یک فرهنگ غلط ترویج کردیم همین استفاده از یارانه بود. دولت های فاقد برنامه اقتصادی ویا دولت های مخرب اقتصادملی درتمامی این چهاردهه فرصت داشتند که محصولی بنام رانت اطلاعاتی ، اختلاس وارتشاء را ترویج دهند.

در سال ۱۳۹۹، ایران توانست حدود سه میلیارد دلار بنزین به کشورهای دیگر صادر کند، که این خود نشان‌دهنده ظرفیت بالای تولید و توانمندی‌های کشور در حوزه فرآورده‌های نفتی بود. "خبرگزاری ایسنا 26 شهریور 1403"

اما با نگاهی به قانون بودجه سال ۱۴۰۳، مشاهده می‌شود که همین میزان، یعنی سه میلیارد دلار، برای واردات بنزین در نظر گرفته شده است. این داستان را از دو منظر می توان مورد توجه قرار داد.منظر اول فرسودگی ابزارهای تولید بنزین در پالایشگاههای کشور است که براثر تحریم ها وعدم نوسازی رمقی برای تولید ندارند و منظر گاه دوم خودشیفتگی مدیرانی است که به فکر این روز ها ونیاز به تولید بنزین نبودند.

این موضوع ارتباط مستقیمی با تولید برق درکشور دارد. بطوریکه بی توجهی وخودشیفتگی مدیران باعث شده با کمبود انرژی برق مواجه شویم . احتمالا درزمستان پیش رو نیز باید در انتظار قطعی گاز وبرق باشیم والبته بحران آب نیز درحال پیشروی درجبهه توزیع ومصرف است.

ما تاکنون برنامه ای برای تولید برق ، بنزین، گاز ، مهار آبهای سطحی ، استفاده از پساب در صنعت و ساماندهی محیط زیست نداشته ایم. هر چند این کمبود ها را می توان در سیستمی پژوهشی بنام خودشیفتگی مدیران ونه پر مصرفی مردم مورد بررسی قرار دهیم. /// انتهای پیام 790 کلمه