یادداشت 27 فروردین ماه 1402  /  فرزادوثوقی روزنامه نگار

معیشت کلید واژه جوانی جمعیت

فرزاد وثوقی روزنامه نگار

وقتی در خبرها از رشد منفی جمعیت وکهنسالی آن مطلع می شویم بطور مستقیم به سراغ مسایل معیشتی می رویم که بازهم بطور مسقیم بر حوزه خانواده وجوانی جمعیت به دلیل عدم توافق زوجین تاثیر گذار است. رشد منفی جمعیت محصول یک اتفاق اقتصادی، سیاسی محوراست. باید دید چه عاملی باعث شده اشتغال تحت تاثیرمبانی سیاسی قرار بگیرد ودرگیرودار این مبانی رشد سرمایه گذاری نیز منفی شود.

آنچه معاون اقتصادی وزیر اقتصاددر سفر به فارس بدان اشاره دارد. بطور کل در یک دهه گذشته فرصت سوزی های بسیاری اتفاق افتاده است که سالانه به رشد منفی 7 درصدی تشکیل سرمایه ثابت ناخالص منتهی شده است. بدین ترتیب که ما قادر نبودیم نسبت به جذب سرمایه گذاری خارجی اقدام کنیم. سرمایه گذاری که الزامی وبرای موضوعیت تولید واشتغال وبه پیوست آن رفاه اجتماعی الزامی است.الزامی که به شکل گیری نهاد خانواده وفرزندآوری و جوانی جمعیت منتهی می شود.الزامی که از آن بنام رفاه اجتماعی باید یاد کرد.

اما این الزام اقتصادی اجتماعی وامنیتی به سادگی در گرداب سیاست غوطه ور می شود وگاها در برخورد با هیجانات اجتماعی رنگ می بازد. ما زمانی می توانیم برای سرمایه گذار خارجی فرش قرمز پهن کنیم که امنیت سرمایه گذاررا قویا تامین کرده باشیم.توضیحا اینکه این امنیت باید دربستر فضای اقتصادی ونه قضایی شکل گیرد.

سرمایه گذاران در بستری آغاز به فعالیت می کنند که با کاهش ریسک همراه باشد وفاکتورهای بسیاری را مد نظر قرار می دهند. یکی از مهمترین فاکتورهای جذب سرمایه گذاران خارجی معرفی سرمایه گذاران موفق داخلی است که با انواع حمایت ها توانسته باشند در مراحل تولید به ثبت سفارش های خارجی ودریافت منابع ارزی سهل الوصول توفیق پیدا کرده باشند.

ما درشرایطی هستیم که سرمایه گذاران داخلی در سخت ترین شرایط بنام تحریم ها، شرکا وسرمایه گذاران پشتیبان خارجی دارند. همان اصطلاح رایج دورزدن تحریم ها که این روزها رایج است. درواقع سرمایه گذاران خارجی به جای آنکه به طرق قانونی وطی مراحل خاص وپرداخت سهم دولتی که منابع ملی محسوب می شود به موضوع ورود کنند اما با زدو بند سیاسی وبهره گیری از رانت داخلی اقدام به عملیات تجاری تحت عنوان قاچاق می کنند.

آنچه مسلم است تورم در بیشتر کشورهای جهان وبه دلایل خاص خصوصا تامین انرژی وجوددارد اما هر مسئله ای یک راه حل دارد که باید به آن پرداخت. در بیشتر کشورهای مشترک المنافع اقتصادی تولید یک زنجیره محسوب می شود و ترک خواسته یا ناخواسته ازاین زنجیره ودور افتادن از بهره گیری منافع مشترک بطور حتم به زیان ملت وتحمل بار گران تورم لاعلاج منتهی می شود.

زیان حاصله وانباشته ملت از این عملیات گران که در حوزه اقتصاد پنهان انجام می گیرد ، به بحران های اجتماعی دامن می زند. اول آنکه جوانان در بستر تورم تن به ازدواج نمی دهند چرا که قادر نیستند هزینه های یک زندگی مشترک را تامین کنند. دوما به دلیل فقدان امنیت اقتصادی قدرت ریسک پذیری خودرا ازدست می دهند و ترجیح می دهند از تشکیل خانواده ومسوولیت های بعدی فرزندآوری پرهزینه پرهیز کنند.

ما به همین سادگی به یک روال اجتماعی که همان تشکیل نهاد خانواده است با تصمیمات غلط اقتصادی منشعب ازعملیات سیاسی روانی لطمه وارد می کنیم. چراکه باید یک دیپلماسی اقتصادی فرهنگی نرم را پیشه و خسارت های وارده را جبران کنیم.

پذیرش وقبول خسارت های موجود اقتصادی وناترازی حوزه های بانکی ، صندوق های بازنشستگی ،انرژی و... شجاعت می خواهد که همین شجاعت در پذیرش خسارات باعث بهبود روند سالم سازی اقتصادی وایجاد اشتغال با جذب سرمایه گذاری خارجی می شود. فی الحال ارتباط بانکی تجار وتولید کنندگان ما با بانک های جهانی قطع است. تولید کننده محصولی را به تاجر می فروشد ، تاجر با دورزدن تحریم ها محصول را از کشور خارج می کند وباید با دور زدن تحریم ها ارز رایج را وارد کشور کند تا حساب کتاب تولید کننده وتاجر ومصرف کنند ترازی مقبول پیدا کند اما این وسط ، واسطه گران وسفته بازان حضور دارند و موجی که از سوی آنان صادر می شود همان موج دامنه دار تورم است چرا که دست بدست شدن کالا وارز و برداشت پورسانت های میلیاردی ، اقلیتی را غنی واکثرتی را فقیر می کند. /// انتهای پیام690 کلمه

یادداشت روز 17 فروردین ماه 1402/ فرزاد وثوقی روزنامه نگار

مغفولیت مردم در پکیج سیاسی

فرزادوثوقی روزنامه نگار

بهتر آن است مدیران ملی واستانی خودشان را با شعارهای تریبونی وسربرگی شعار سال وذکر باید ها وپاس کاری مسوولیت ها به روزمرگی مشغول نکنند ووارد فاز میدانی شعار سال شوند. اگر اعتباری هم ندارند این اعتبار را از بهارستان نشینان مطالبه کنند تا آنان نیز مطالبه گر شوند.

یکی از عوامل اصلی بروز اغتشاشات در جامعه را می توان دربستر نارضایتی های اقتصادی مورد بررسی قرار داد. تجمعات بیشتر صنفی ومطالبات بیشتر ریالی وبرعلیه هزینه های دلاری است.باید پذیرفت حضور ناکارآمدان با ظواهر انقلابی وعکس های یادگاری از دوران هشت ساله حضور در پشت جبهه ها یکی از دلایل مهم این واپسمانگی اقتصادی سیاسی است. سینما هم در فیلمنامه های خود خصوصا در اخراجی ها به این مهم توجه نشان داده است .چراکه بسیاری ازخط مقدمی ها هرگز برای تقسیم غنایم به عقب باز نگشتند.شیرمردانی که در خطوط مقدم نبرد وشناسایی یا مفقودشدند ویا در امتداد جاده سرخ شهادت درنقاهتگاههای ضایعات نخاغی همچنان بستری هستند.

حالا ملت با انباشت مطالباتی مواجه است که ثمره سالها ناکارآمدی مدیران سهم خواه است. نماد این داستان وصحت آن در بیان دولتمردان مشهود است. اولا دولت های پس از انقلاب موید عملکرد پیشینیان خود نیستند ،دوما با قدرت تمام ناکارآمدی هارا برگردن هم می اندازند وباید اذعان داشت که این حرکت رسانه ای از هزار مرحله تخریب رسانه های برون مرزی شدیدتر ودر ناامیدی ملت در حوزه های میدانی کارسازتر است.

بدین شیوه که در هشت سال دولت یازدهم ودوازدهم هیچ اتفاق مثبتی نیفتاده است ، در هشت سال دولت نهم ودهم نیز هیچ اتفاق مثبتی نیفتاده است و همگان وارث بدهکاری دولت های پیشین خود بوده اند. دراین داستان نیز حجم پروژهای نخ نما ونیمه تمام را می توان به گواهی گرفت.هر چند حجم اختلاس های عناصردولتی چندین برابر حجم اعتبارات پیش بینی شده برای پروژهای بزرگ وکوچک بوده است.

خصوصی سازی هم در ایران که به پیوست مصادره اموال دولت ووابستگان نظام شاهنشاهی اتفاق افتاد در هیچ بخش سودمند نبود. افرادی که از رانت اطلاعاتی برخوردار بودند بخش های خصوصی را خریداری ویا به غنیمت گرفتند وبا احتکار زمین های صنعتی حالا عزم به اجرای نیاتی شوم دارند تا ریشه صنعتی که زیر بنای اشتغال وسرمایه گذاری است را از دل خاک بیرون آورند.

می توان اینگونه پنداشت که در چهل سال گذشته هیچ اقدامی برای نوسازی صنایع نشده است که هیچ بلکه ماشین آلات فرسوده نیز از کارخانه ها خارج وبه قیمت های ارزانی به فروش رفت تا اوراق شوند. همین رانت خواران اطلاعاتی از منابع بانکی بهره گرفتند وحالا از بازپس دادن تسهیلات شانه خالی می کنند. ابربدهکارانی که با ارز دولتی راه واردات بدون کیفیت را در پیش گرفتند.

مضافا اینکه در دوران خاصی ابر بدهکاران با اخطار های شدید قوه قضاییه ونظام بانکی مواجه می شوند اما در نهایت همان اخبار ضد ونقیض هم فروکش می کند و همان سیکل معیوب ادامه می یابد.

یکی از انتظارات مردمی عدم ترک فعل مدیران ونمایندگان است. مجلس ودولت به عنوان قانونگذار ومجری در مسیر خدمت قرار ندارند. عملکردها نشان می دهد که برخی نمایندگان سودای پاستورنشینی و برخی دولتی ها سودای بهارستان نشینیدارند. با این اوصاف هر کسی به فکر خودش است و کار ملتی بزرگ روی زمین مانده است.

همگان از تریبون های موجود با بهره گیری از شعار سال که رهبر معظم انقلاب ابلاغ کرده اند استفاده می کنند.توپ را به هم پاس می دهند تا سال تمام شود وحالا در پایان سال 1401 باید دید کارگزاران نظام چه کارنامه ای در تحقق شعار آن سال در اختیار دارند که با این حجم از مطالبات روبرو هستیم و در یک فقره قادر به پرداخت حقوق معلمان نبودیم.

باید این سوال را مطرح کرد که چرا بدخواهان، نظام آموزش وپرورش و آموزش عالی را هدف گرفته اند وچرا دایم به سراغ کارگران باقی مانده از رسوبات اقتصادی می روند و عرصه را تنگ وتنگ تر می کنند. آیا به خیابان آمدن و جدل پلیس و معلم به صلاح نظام وانقلاب است؟ آیا به خیابان آمدن کارگران و صنوف مختلف وجدال با پلیس وسایر نیروهای ضد آشوب به نفع نظام وانقلاب است؟

چرا حقوق های نیروهای نظامی وانتظامی پرداخت می شود اما حقوق فرهنگیان وکارگران در پیچ وخم خسارت بار کسری بودجه های فرضی گرفتار می شود. دولت با فرض براینکه گرانی بنزین شعله های سوزانی دارد از خیر افزایش قیمت آن گذشت اما تلافی کسری بودجه فرضی برای اختلاس های بعدی آقا زاده ها را برسر دلار وسکه وقیمت کالاهای اساسی درآورد!

جهش قیمت های نامتعارف در بخش خودرو ، مالیات ، کالاهای اساسی به بهانه اوکراین، گرانی قبوض مخابرات وگاز وآب وبرق، افزایش ثانیه ای قیمت دلار وسکه وطلا و....... همه وهمه خزانه دولت را پرکرد وهمچنان دولت رضایت ندارد.

حالا با ریزش سرمایه های اجتماعی چه باید کرد و باید پرسید اصلا سرمایه های اجتماعی دراین پکیج سیاسی جایی برای عرض اندام دارند؟

یادداشت روز 16 فروردین ماه 1402

تقدم ولایت پذیری برانقلابی گری

فرزادوثوقی روزنامه نگار

امسال را سال مهار تورم ورشد تولید نامگذاری کرده اند. حضرت ایت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب از تمامی دست اندر کاران حوزه های اقتصادی وسیاسی خواسته اند یک دل ویک صدا برای مهار تورم ورشد تولید به حرکت درآیند ومشکلات معیشتی ملت را حل وفصل کنند. باید دید میزان ولایت پذیری مدیران امروزی تاچه میزان است وبا یک حرکت انقلابی ظرف چه مدت می توان تورم را مهار ودر راه رشد تولید گام برداشت؟

یکی از مشکلات مهم کشور درسالیان گذشته ترک فعل مدیرانی بوده است که دراین رهگذر قدم نگذاشتند و فرمانبردار شاسیته ای نبوده اند. هرچند افراد در نهادهای دولتی وسازمانهای مربوطه ازفیلترهای گزینش وسهیمه بندی های متعارف عبور کرده اند ونهاد حراست برعملکرد آنان نظارت های گسترده ای داشته است اما سیستم فساد گونه دستگاههای دولتی مانع بزرگی دررشد تولید ومهار تورم بوده وهمچنان این ابر مشکل ساری وجاری است.

متاسفانه آمران به معروف دراین وادی ورودی جدی نداشته اند واحساس تکلیف نکرده اند. چرا که اگر در مقابل درخواست کننده رشوه ویا درمقابل پیشنهاد دهنده رشوه ویا انواع مفسده های اقتصادی اداری مقاومت شده بود ویا برخورد جدی صورت گرفته بود با این حجم از مشکلات ومطالبات اجتماعی روبرو نبودیم.

با طرح این سوال که آیا به مرحله ولایت پذیری رسیده ایم یا نه ، بحث آغاز شده را به این سمت هدایت می کنیم که اگر در راستای شعارهای سال گام برداشته بودیم امروز ودرخاتمه برنامه ششم توسعه شاید قدرت اول منطقه بودیم اما وبه هر دلیل ایران تبدیل به کشوری مهاجرفرست تبدیل شده است وبازهم متاسفانه اقلیتی انحصارطلب به دنبال آن هستند تا شرایط را به گونه ای رقم بزنند تا نخبگان مایوس وعزم دیارغربت کنند.

تا کنون چیزی از انقلابی گری در صف مدیران نظام مشاهده نشده است واین جای تاسف دارد اما ملت ایران در تمامی عرصه ها ثابت کردند حامی نظام اسلامی وانقلاب خود خواسته، خود هستندودراین راه هیچ مضایقه نکردندوشاید تمامی شواهد فساد را تحمل وبه جان خریدند به امید اصلاح روش ها وآینده ای مطمئن .فراموش نکنیم همین بانوان فاطمی بودند که شیر مردان رشید خودرا به میدانگاه جهاد فرستادند وتا نهایت شهادت عزیزان خود ایستادگی کردند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی سال ۱۴۰۱ را سال «تولید؛ دانش‌بنیان، اشتغال‌آفرین» نامگذاری کردند.

ایشان «تنگیِ معیشت مردم، مسئله گرانی‌ها و تورم» را تلخ‌ترین موضوع سال ۱۴۰۰ دانستند و افزودند: مشکلات اقتصادی علاج‌پذیر است و حتماً باید علاج شود البته عجله و توقع رفع دفعی آنها واقع‌بینانه نیست اما امیدواریم بخشی از آنها در سال جدید که سال اول قرنِ ۱۵ هجری شمسی است، برطرف شود.( نقل از ایرنا)

با این بیان همگان امیدوار بودند تحرکی در صف مدیران ایجاد شود وشاید از امامان جمعه ونمایندگان ولی فقیه در استانها این توقع میرود که روزانه برعملکرد مدیران نظارت داشته باشند وآنان را امر به معروف کنند.

متاسفانه نظام شورایی هم ، نظامی موفق با کارنامه ای روشن نبود. بایک سرچ ساده درخبرگزاری های داخلی درسال گذشته تعداد قابل توجهی از شوراها ، اعضای خود را از دست دادند و آنان به طمع ثروت های بادآورده و یک شبه در گرداب فساد غرق شدند. با این تفصیل که اگردرگذشته یک نفر فسادی انجام میداد حالا برای انجام فساد دررده های اداری وشهری تیم مفسده تشکیل شده است!

نمایندگان مجلس نیز در تحقق شعار سال 1401 قدم های استواری برنداشته اند وآثار این انفعال را می توان در بیکاری وعدم رشد سرمایه گذاری داخلی وخارجی ملاحظه نمود. بی رغبتی جوانان به امرمهم ازدواج وفرزند آوری حکایتی غم ناک وسندی معتبر براین داستان است. وقتی جوانان از امنیت اقتصادی وخوشبینی نسبت به آینده برخوردار نیستند ، تن به ازدواج نمی دهند ویا اگرتن به ازدواج دهند از فرزند آوری به دلیل آثار تورم اقتصادی پرهیزمی کنند.

آنچه رهبر معظم انقلاب برآن تاکید دارند همین ایجاد امنیت اقتصادی برای جوانان وسایراحاد ملت است. با یک حساب سرانگشتی می توان اذعان نمود که فرزند آوری با درآمدهای امروزی و زیرخط فقر همخوانی ندارد. پرواضح است که تورم عامل اصلی رشد منفی جمعیت وپرهیز از ازدواج درایران است.

درهر حال باید از مدیران انقلابی واقعی بهره جست.باید از جوانان کارآمد دعوت نمود ویک بسیج ملی ویک فراخوان ملی از متخصصین ارایه نمود. افراد ناکارآمد همیشه در صف اول، مدعی پست های مهم ملی واستانی هستند اما کارآمدان درانتظار دعوت ومتاسفانه ناکارآمدان هرگز فرصت حضور نیروهای متخصص را به بهانه های واهی نمی دهند.

امید است درسال جاری وهر چه سریعتر به موضعات معیشتی ملت رسیدگی شود و مطالبات مردمی ازطرق قانونی وصول گردد. /// انتهای پیام 744 کلمه

یادداشت روز 14 فروردین ماه 1402

شیرمردان در مکتب بانوان شهیدپرور

فرزاد وثوقی روزنامه نگار

این شیرمردان شهید را این بانوان شهید پروربه دنیا آورده اند و در وقت مناسب رخت جهاد برتن مردان کردند و علم دین را برافراشتن. تاختن در میدانی که مزین به مهر فاطمی است هنر مردان خدا نیست.


ساختن چهره خشن از دین در هر شرایطی سخیف ودور از انتظار است و مؤمنین به این اصل پایبندومعتقد هستند.
بطور قطع هیچ کدام از آمران به معروف در هیچ شرایطی درمقابل فساد موجود در دستگاه‌های دولتی ونیز برزمین ماندن فرامین بزرگان دین در رعایت انصاف بازار پرهیز از احتکار و گران فروشی ویا پایمال شدن حقوق حقه مستضعفین گام برنداشته اند.

باید دید چرا وبه چه علت در حوزه های بایسته این اتفاق مهم نیفتاده ویا بعضا افراد با فساد درابعاد مختلف اشاره شده هم داستان وهم کاسه می‌شوند.


امروز کشور نیازمند آرامش واصلاح روش های اقتصادی در قالب یک دیپلماسی فعال است.


اگر گروهی بخواهند با علم کردن پرچم دین در زمین دشمن برای ایجاد آشوب خیابانی گام بردارند باید صف خود را از صف انقلاب و انقلابی بودن جدا کنند تا به داستان آنان رسیدگی قطعی شود.


ما شیعیان هم تابع صلح حسنی وهم طالب حماسه حسینی هستیم و در پاسخ آشوب گران باید این پیام را مخابره کرد که بعمل کار برآید به سخندانی نیست.


به امید روزهای مبارک برای جامعه ایرانی اسلامی، ایرانیانی شیعه که انقلاب 57 و دفاع مقدس 8 ساله و مقاومت 43 ساله اقتصادی را رقم زدند و بار تمامی این از خود گذشتگی ها را نه تنها شیر مردان که زنان شهید پرور بر دوش کشیدند.