☘️☘️☘️☘️☘️☘️
*تمام بدبختی از مجلس است*
فرزاد وثوقی روزنامه نگار
وقتی مجلس این همه حمله به تیم اجرایی کشور دارد باید دید عیب کار کجاست؟
تیم اجرایی کشور یا همین کابینه، دست پخت مجلس شورای اسلامی است که به این افراد، بدون مطالعه رای اعتماد داده است.
هر چند اقلیتی ،بدون مطالعه و چلوکبابی به همین افراد رای داده اند و ماجرای انتخابات به یک نحوی از مشروعیت افتاده است چرا که اکثریت ملت در انتخابات شرکت نمی کنند و داستان را رها کرده اند و این اقلیت صاحب کرسی در مجلس نیز از آن طرف داستان ملت را رها کرده اند.
اهالی مجلس نشسته اند و هر روز یک نقشه برای کاهش ارزش پول ملی می کشند و فعلا موفق شده اند قدرت خرید را از ملت بگیرند.
درهمین راستا ،داستان کلا به نفع مستکبرینی رقم خورده که چهل و شش هفت سال شعار برعلیه آنان داده ایم و بی اثر مانده است!
ما با شعار مرگ بر آمریکا و اسراییل سرگرمیم و از آن طرف از داخل چنان چپاول شده و می شویم که معلوم نیست این داستان مرگ براین و آن چه تاثیری بر معیشت مردم داشته است؟
در بازار، مغازه ها تبدیل شده اند به نمایشگاه و مردم اگر فرصتی داشته باشند که دارند ،در گردش های عصرانه خود فقط از ویترین مغازه ها بازدید و قیمت های نجومی را نگاه می کنند و خیلی هنر کنند ساندویچ فلافل می خورند ویا گرفتار رستورانی می شوند که مواد اولیه اش تاریخ مصرف گذشته است.
در نگاهی اجمالی به وضعیت اقتصادی معیشتی باید به حال خودمان گریه کنیم.
مطالبه گری ملت از دولت یا حاکمیت ،از فرستادن نماینده به مجلس آغاز شد و خیلی خردش کردیم و وارد داستان شوراهای شهر و روستا شدیم تا مطالبه گری دقیق تر و سنجیده تر انجام شود اما نشد.
مطالبه گری به کف خیابانهای شهر کشیده شد و باز هم به جایی نرسید چرا که مطالبه گران کف خیابان یا منع شدند یا کتک خوردند و همسو با جریان های ضد انقلاب مورد برخورد قرار گرفتند.
در واقع یک جای مطالبه گری عیب و نقصی دارد که ملت متوجه آن نمی شوند.
مثلاً همین مطالبه گری روز جهانی کارگر که بعد کتک کاری وبه خشونت کشیده شدن کار ،کلا از راهپیمایی روز کارگر منع شدند.
یا مطالبه گری بازنشستگان و معیشت خواهان پنپرزی که هم کتک خوردند و هم منع شدند.
حتی مطالبه گری بازنشستگان سوژه جوک های شبکه مجازی شد و موضوع تحصن آنان با موضوع نبود سرویس های بهداشتی در خیابان و یا مقابل پاستور و بهارستان گره خورد.
یا مطالبات پرستاران،یادامداران و شیر فروشان،یا نانوایان و داستان آرد،یا داستان مطالبه گری مردم در تابستان به علت قطع برق که به ریختن آب به آسیاب دشمن منتهی شد و متهم شدند که دیگر در مورد زیر ساخت ها صحبتی نکنند و به دشمن گرا ندهند.
غیر از مطالبات سیاسی که به آن ورود نمی کنیم ،تقریبا همه مطالبات کارگری و معیشتی با این همه نماینده و خادم ملت روی زمین مانده است و تاکنون حل نشده باقی مانده.
خیلی ها هم از هول عقب ماندن از اختلاس، فشار وارد می کنند تا وارد جریان مجلس و دولت شوند و میلیاردی خرج می کنند تا چند صد برابر برداشت کنند.
*تمام گرفتاریهای ما از مجلس است* .
قرار بود این دویست سیصد نفر نقش وکیل الرعایا را بازی کنند که البته وکیل الدوله شدند.
اینها فقط سنگ خودشان و هم گروهی های خودشان را به سینه می زنند.
بعد مجلس هم جای پای خودشان را در وزارتخانه ها محکم می کنند و باقی قضایا....
بسیاری از افراد پس از مجلس یا معاون وزیر شدند یا کرسی مدیر کلی در وزارتخانه ها را گرفتند.
*یکی دیگر از مشکلات کشورمان تصور خدمت در دایره است!*
افرادی که یا باید مدیرکل باشند،یا استاندار و شهردارو یافرمانداری و عضو شوراهای شهر و روستا،یا نماینده مجلس و یا تهران در وزارتخانه ای دور خود بچرخند.
حالا دولت و مجلس در شرایطی که باید مجری برنامه هفتم توسعه باشند یا درگیر داستان حجاب هستند یا ریختن بنزین روی امنیت و یا استیضاح و عدم کفایت سیاسی جناب دکتر ومابینه مربوطه و یا زدن زیر قراردادهای بین المللی.
کشوری هم که دیپلماسی اقتصادی فعال و دوستانه با جهان نداشته باشد ،اقتصادش مبتنی بر قاچاق میشود و تمام سران می شوند عضو باندهای مافیایی قاچاق.
نشانه اش هم ،همین امثال بابک زنجانی هاست که یک مرتبه وارد معرکه می شوند و هوار می کشند ویا سلطان هایی که اقتصاد را تضعیف کردند و احیانا اعدام شدند ویا بانک هایی که بالغ بریک دهه کار کردند و آینده را ملت را ویران نمودند.
*مجلس در مسیر عدالت نیست*
ما اگر مجلسی در مسیر عدالت داشتیم با همین یک ابزار تمام مطالبات ملت ،محقق میشد.
اما مطالبات در حال پاسکاری بین تیم های حاکمیتی ،دولتی و مجلس و البته دستگاه قضایی است.
اطاله دادرسی در موضوعات روشن اقتصادی و افزایش نرخ ارز و کاهش ارزش پول ملی در شمار پروندههای است که مدعی العموم باید به سرعت مورد رسیدگی قرار دهد ،اما و آیا چنین است؟
اگر روسای جمهور سابق ما خیانت کار بوده و هستند باید دید چرا اجرای احکام جواسیس به تاخیر افتاده و اگر نیستند چرا به بعضی اجازه داده میشود دراین موارد لجن پراکنی کنند.
حالا نتیجه این همه کاستی، سلب اعتماد ملت نسبت به حُکام است و
با کاهش مشارکت باید در انتظار عدم توازن در مشروعیت گروهی خاص باشیم ،مگر آمار سازی کنیم.
در پایان باید از مجلس درخواست نمود به وظیفه ذاتی خود بازگردد،خود رییس جمهور نیز گویا ده ویا پانزده سال در همین مجلس روان بوده و از انتهای ماجرا کاملا با اطلاع است.
اگر روزی خواستیدپاکتی سفید وبدون آدرس را پست کنید آنرا برای من بفرستید .