یادداشت روز 31 تیر ماه 1403 ....... فرزاد وثوقی روزنامه نگار
ارثیه شوم برای دولت چهاردهم
فرزاد وثوقی روزنامه نگار
ارثیه رسیده به دولت چهاردهم را می توان یک ارثیه شوم وبد هیبت دانست ،چرا که سرشار از بدهکاری وناترازی در بخش های مختلف وبودجه ای است. واقعیت مطلب این است که آغشته شدن اقتصاد به سیاست یکی از بحرانی ترین تبعات این تداخل غیر اصولی است. معرکه ای که اهل علم وفن مدعو آن نیستند.
ما باید به این نتیجه برسیم که تنها در حوزه آب ،برق وگاز بی تدبیری نشده است ویا براین نکته تاکید کنیم که اقتصاد ایران چرا همچنان تک محصولی باقی مانده و یا اینکه چرا دیگر صنایع بنام کشورمانند فرش ،صنایع دستی و گردشگری زمینگیر شده اند. درواقع یک مجموعه ای ازبحران های دارای پیش نویس باعث وبانی وضعیت موجود هستند که چون موریانه بدنه اقتصادی اجتماعی ایران را خورده است. اگر نگاهی به بازار مصرف نیازهای ضروری نیزداشته باشیم در خواهیم یافت که بحران به بخش های دارو و درمان نیز رسیده و اینک در خاتمه دولت سیزدهم وآغاز دولت چهاردهم برای تامین ارز دارو وتجهیزات پزشکی دچار درماندگی شده ایم. این درماندگی را نمی توان به حساب دستاوردهای مثبت دولت های پیشین دانست چرا که دولت های گذشته خدمتی درحوزه رفاه وتامین اجتماعی از خود برجای نگذاشته اند.
در دولت سیزدهم تا دقیقه نود مشکل معیشتی کارگران وبازنشستگان حل وفصل نشد تا این قشر عظیم که نیمی از جمعیت کشوررا تشکیل می دهند ، سرافرازانه در انتخابات شرکت کنند. باید به این نکته اشاره نمود که دست دولت در جیب صندوق های رفاه اجتماعی است واین دست درازی باعث شده صندوق های رفاهی در پرداخت حقوق ونیز همسان سازی حقوق بازنشستگان دچار استیصال شوند و برای انجام وظایف ذاتی خود مکررا از دولت ومجلس تقاضای اجازه و تعیین تکلیف نمایند.
درنگاهی دیگر به برخی ناکارآمدی ها ، آنچه باعث شد بانک ها درمقابل ساخت مسکن ملی واکنش منفی نشان دهند همین بدعهدی دولت ها درباز پرداخت دیون خود بود. دولت ها هم به بانک ها وهم به صندوق های رفاهی بدهکارند ودر نتیجه نه بانک ها ونه بیمه ها قادر به اجرای وظایف ذاتی خود نیستند واین حلقه های بدهی است که زنجیره بی اعتمادی را طولانی کرده است.
حالا اما اگر دولت چهاردهم بخواهد وبتواند با یک برنامه اصولی به امور سامان دهد ، کاسبات تحریم این اجازه را نمی دهند ویا نخواهند داد حتی اگر در مکان مقدس نماز جمعه شعارهای هنجار شکنانه سردهند ومنتخیبن ملت را به فتنه گری متهم کنند.
اصل ماجرا تعامل با جهان است ومعلوم نیست چرا عده ای از این تعامل بین المللی در هراس هستند، گویا اگر راه های قانونی برای تجارت باز شود این جماعت از خوردن نان محروم می شوند چرا که تاکنون وبا این وضعیت تورمی که به مرزهای دارو درمان رسیده ، پیوسته نان در کاسه حرام چرخانده اند.
دراین انزوا ، جوانان بیکار ویا با حداقل دستمزد در حال کار هستند. قدرت ازدواج از جوانان سلب شده وخانواده ای تشکیل نمی شود تا جمعیتی به جمعیت کشور اضافه شود. کشور درحال پیر شدن است و این گروه همچنان برطبل جنگ واستمراربی عدالتی می کوبند.
شاید برای برخی مهم نباشد که مشارکت در انتخابات برای نظام اسلامی ایران تا چه میزان مهم وحیاتی است ، بلکه فقط به منافع خود می اندیشند و حاضر به تعظیم در برابر قانون نیستند.
در انتخابات اخیر ریاست جمهوری تمامی واجدین شرایط ، رای دادند برخی با حضور درپای صندوق ها وبرخی با عدم حضور، اما امید به تعامل با جهان وگشایش در کار ملت باعث شد گروههای بیشتری از مردم در مرحله دوم انتخابات شرکت کنند که این خود دارای پیامی است بسیار پر محتوا، هر چند برای جماعت دلال فرقی ندارد که حرف و درد مردم چیست ، بلکه آنان فقط به منافع خود می اندیشند.
حالا سران قوا ، فرماندهان ارشد نظامی وانتظامی ، نمایندگان ادوار مجلس، گروههای سیاسی اصلاح طلب واصولگرا ، سرپرست ریاست جمهوری ، وزیر اطلاعات وسایرین به دیدار رییس جمهور منتخب رفته اندو در مرام نامه ما با او بیعت کرده اند وهم عهد شده اند که تارفع تمامی مشکلات درکنار هم باقی بمانند.
اما گروهی همچنان در فضای سیاسی اجتماعی کشور دست به اقداماتی می زنند که بطور قطع هم تکراری است وهم بوی آشوب می دهد. امیدواریم این سهم خواهی ها وفساد از بدنه دولت دور شود و دریک اقدام جهادی دست مفسدین از بیت المال کوتاه گردد، چرا که اگر در برهمان پاشنه بچرخد همان حداقلی ها نیز اعتماد خودرا خواهند باخت چرا که بطور قطع دو طرف مشعوف حُب قدرت پاسخ های سختی به یکدیگر خواهند داد. //// انتخای پیام 720 کلمه
اگر روزی خواستیدپاکتی سفید وبدون آدرس را پست کنید آنرا برای من بفرستید .