یادداشت روز 15 تیر ماه 1403.................فرزاد وثوقی روزنامه نگار
پسا انتخابات وتحقق شعارها
فرزاد وثوقی روزنامه نگار
اقتصاد سیاسی درایران به یک سرطان مبتلا شده است ، آیا تاکنون برای درمان سرطان دارویی کشف شده است؟ پزشکان بسیاری در سراسر جهان برای رویارویی با سرطان به میدان آمدند اما نتیجه حاصله چندان امیدوارکننده نیست. سیر درمان این نوع بیماری بسیار پرهزینه وگاها اگر جراحی صورت بگیرد باعث رشد سریع سرطان وابتلا دیگر اعضای بدن انسان می شود. درچنین شرایطی ریسک جراحی بسیار بالاست واحتمال مرگ زوتر ازموعد مقررامری بدیهی است.
اقتصاد ایران آنقدرغصه سیاست را خورد که به سرطان مبتلا شد وحالا وراث بی انصاف این جسم ناتوان ،نسخه های گران برایش می خرند و بسیار گرانتر این نسخه ها را می پیچند. داروهای تجویزی این بیماری عموما خارجی است و وراث بی انصاف سعی دارند در شرایطی که امکان آن نیست ،دارو های تجویز شده پزشک نماها را از بازار سیاه ناصر خسرو تهیه کنند.
دوراول رقابت های انتخاباتی چهاردهمین دورریاست جمهوری برگزار شد درحالیکه نامزدها قادر نبودند مشارکت حداکثری را به میدان بکشانند وشاید بیشتر دنبال حداقل ها بودند تا راهی پاستور شوند. در دور اول نامزدها منهای اقلیتی با سیاست ، شروع به لجن پراکنی کردند ودراین فرصت بی پرده از فساد دستگاه حاکمه ومجریان دوره ای ،پرده برداری نمودند ومردم بیشترازگذشته به فساد سیستماتیک درون دستگاهی پی بردند. درواقع رقابت های غیر تخصصی ومهندسی نشده وشاید مهندسی شده برای کاهش مشارکت مردم ، به گونه ای اتفاق افتاد که جز سیاه نمایی چیز دیگری درپی ندارد.
گر خواجه ز بهر ما بدی گفت، ما چهره ز غم نمی خراشیم، ما جز که ثنای او نگوئیم،تا هر دو دروغ گفته باشیم.(کمال الدین اسماعیل ) به قولی اگر ما با جماعتی دروغگو روبرو شدیم که درحال رسوایی ملتی یا حاکمیتی هستند نباید مانند آنان سخن بگوییم بلکه برای به چالش کشاندن آنان راههای بسیاری وجود دارد که البته در صداقت نهفته است.
دراین دوره انتخاب نامزدها توسط گروههای سیاسی چندان دلچسب مردم نبود. بازهم همان چهره های خسته وقدیمی ومورد انتقاد که جناح مقابل برای تخریب هر یک می توان ده ها پرونده فساد رو کند. با این تفاصیل اعتماد مردم جلب که نمی شود هیچ ، مردم انتخابات رانیز تحریم می کنند و چنان می پندارند که بگذارید هر می شود بشود.
با رویه فعلی وانتخاب ایم مهره های سوخته ، متاسفانه آرای عمومی آنطور که باید وشاید به صندوق های جلب نمی شود چرا که سیاست انتخاب بین بد وبدتر در رقابت های گذشته نیز اعمال شد و مردم دیدند که بد وبدتر هیچ تفاوتی با هم ندارد. درنگاهی دیگر برگزاری هر انتخبات یک کارزار بزرگ است که گروههای سیاسی حتی به قیمت نابودی خود ودیگران قصد بُرد درآنرا دارند.
آن روی سکه به هیمن جمله خلاصه می شود که برد در انتخابات به هر قیمت که البته شایسته ملل دارا تمدن وفرهنگ نیست. مردم از نامزدهای انتخاباتی توقعات بسیاری دارند که خلاصه آن در معیشت بیان می شود ، آنچه در چهار دهه گذشته مورد بی توجهی شدید بوده است و هیچکدام از رای آوردندگان به آن نپرداختند وحکایت امروز معیشت ملت دال براین موضوع است که کاری انجام نشده است.
حالا نامزدها هم از بهبود شرایط می گویند وهم برنامه های مبهم ارایه می کنند که کارها را سامان خواهند داد، اما این خرابی بزرگ که خلاصه آن در ناترازی های اقتصادی خلاصه می شود نیازمند زمان است. درواقع هر کسی قول بهبود شرایط را می دهد باید بتواند داستان مذاکرات وبرجام را به سرانجام برساند نه اینکه برجام را در مجلس شورا به آتش بکشانند.
واقعیت امر دراین است که برخی وراث انقلاب خودشان را بشدت انقلابی نشان می دهند و حاضر نیستند سرطان اقتصادی کشوررا با روش های صحیح وتخصصی مورد بهبود وکاهش درد قرار دهند. برخی می خواهند نفت خام را بصورت قاچاق بفروشند وجای آن کالا بگیرند. تورم باقی بماند و سفرهای خارجی به امریکا واروپا برای فرزندانشان سرجای خودش باشد، اما این مقوله به دور از عدالت است. اینک درنقطه ای قرار داریم که رفاه یا برای همه است یا برای هیچکس نباید باشد.
این دور از انتخابات درشرایطی برگزار می شود که هر کسی به پاستور برود باید در جهت رفاه عمومی بکوشد، چرا که با این اوضاع اقتصادی دیگر رمقی برای کسی باقی نمانده که مطالبه گری کند. درواقع طبیب از درمان این سرطان عاجز مانده است و به وراث این پیام راداده است که سفری بی بازگشت درانتظار است.
هر چند امیدواریم هر کسی که به پاستورمی رود ولایت مدار باشد و مردم دوست وکاری کند کارستان وهرگزمانند دولت اصلاحات نگوید نگذاشتند کارها انجام شود چرا که دولت اصلاحات نیز بلندگوهای خاص خودش را داشت وباید مردم را درجریان این نگذاشتن ها می گذاشت. به این امید که در دوره چهاردهم شاهد گشایش های اقتصادی باشیم تا فرهنگ اسلامی ایرانی را دوباره انسجام بخشد و هرگام را با مشارکتی وسیع ومشروعیتی غالب برداریم. /// انتهای پیام 790 کلمه
اگر روزی خواستیدپاکتی سفید وبدون آدرس را پست کنید آنرا برای من بفرستید .