انکار تحریم وتعدیل درآمدهای صادراتی

فرزاد وثوقی روزنامه نگار

باید به این پرسش پاسخ داد که چرا صنایع ملی ایران وصاحب برند در چهار دهه گذشته تعطیل ویا به رکود کشیده شدند وموجی از بیکاری را تولید نمودند. هرچند پاسخ به این پرسش را می توان در واگذاری های غیر اصولی وشاید مغرضانه به بخش های خصوصی وخصولتی ویا برخی نهادها یافت اما دلایل دیگری نیز باید در ذیل این اقدام وجود داشته باشد که اهداف فرهنگی واجتماعی ودرنهایت امنیتی را دنبال می کرده است.

در چند دهه گذشته مهمترین اتفاقی که برای صنایع ملی ایران افتاد از دست دادن فرصت حضور محصولات تولیدی دربازارهای بین المللی بود.پیش از پیروزی انقلاب وشاید پیش از سقوط کامل نظام پادشاهی در ایران ، سرمایه گذاران بسیاری با سرمایه های خود ایران را ترک کرده بودند وبه نوعی فروپاشی اقتصادی اتفاق افتاده بود. اما ودرهر صورت باید به این نکته توجه شود که صنایع ملی ایران وتجهیزات برجای مانده همچنان قابلیت تولید واشتغال داشتند اما تنش درروابط سیاسی حاکم برخطوط ارتباطی ایران وجهان باعث مسدود شدن راههای تولید وصادرات شد. این روش تنها به یک راه ختم می شود وآن مخاطرات معیشتی وفروپاشی فرهنگی اجتماعی است.

درواقع تولید واشتغال ایرانی در حرکت بود وکارخانه های بزرگی به جذب نیروی کار اقدام می کردند اما چرخ این کارخانه ها از حرکت باز ایستاد و در چند دهه گذشته ، دولت ها توجهی به نوسازی وتقویت بنیه این کارخانه ها نکردند. امروز تنها کارخانه های بزرگ و درحال تولید با قابلیت تورم زا ، کارخانجات تولید خودرو هستند که بنام تحریم های خارجی ونبود قطعات ،نرخ فروش خود را با رانت اطلاعاتی وافزایش لحظه ای ، همراه نموده اند.

در هر سونامی تورمی این بازار خودرواست که خط شکنی می کند و طبقات اجتماعی را به زیر خط می کشاند. در ادامه بازار طلا و دلاروارد معرکه می شوند و کالاهای اساسی ومعیشتی ملت را نیز تحت تاثیر شدید خود قرار میدهند.حلقه های زنجیر تورم در ایران ، دلار، خودرو، طلا وسکه و احتکار است.

متاسفانه اقتصاد ایران ارثیه ای شوم با خود به همراه دارد وآن احتکار وکم فروشی است. احتکار وکم فروشی به دنبال خود گرانی می آورد وآثار این گرانی به سهولت قابل برداشت نیست. این درحالی است که اگر چیزی درداخل کشور درحال تولید باشد به واسطه وابستگی به واردات وارزچند نرخی ، قیمت تمام شده خودرا افزایش می دهد واز طرفی اگر محصولی از ایران خارج شود درآمد حاصل از فروش آن به داخل کشور بازنمی گردد. با این شیوه از بیماری هلندی نیز محروم شدیم که وجودش بهتر از نبودش است.

این یک نظم در کانون بی نظمی است که برای برخی منافع دلاری وبرای کثیری فقر وفلاکت به همراه داشته ودارد.حالا وبه گفته رییس مجلس یازدهم مردم حتی توان گرفتن تسهیلات برای خانه دارشدن در قالب مسکن ملی را ندارند چرا که فشار بیکاری واندک بودن میزان حقوق ودستمزد باعث شده قادر به پرداخت اقساط بانکی نباشند وبا یک حساب سرانگشتی می توانند به این نکته مهم برسند که با حقوق هفت میلیونی در ماه نمی توانند دههامیلیون قسط بدهند.

قبل از پیدایش این ماجرا وپرداختن به حوزه اقتصاد تورمی باید نگاهی به پیش لرزه ها وپس لرزه های آن داشت. محاسبه نرخ تورم از دهه پنجاه تا انتهای دهه نود ونیز آغاز سال 1400 ملت را به این نکته واقف نمود که تشکیل خانواده وفرزند آوری شباهت عجیبی به سراب در بیابان دارد.

حالا ازدواج وفرزند آوری به امری محال تبدیل شده وجمعیت کشور بشدت درحال کاهش است. آنان که قدرت دیده بانی بهتری داشتند راه مهاجرت درپیش گرفتند تا شاید بتوانند ادامه حیات خودرا با شیوه ای دیگر ودرپناه نظم اقتصادی هر چند اندک بگذرانند.

دردوسال گذشته وروی کارآمدند دولت انقلابی سیزدهم ، نور امیدی در دل جوانان ومحرومان ایرانی دمیده شد اما فرصت ها چون ابر در آسمان می گذرند وناپدید می شوند و اتفاق خاصی در خصوص معیشت ملت نیفتاد. اتکای دولت سیزدهم به اشتباه به جای تکیه بربدنه کارشناسی دانشگاهها ونخبگان ، بردیوارهای قوه قضاییه استوارگردید.

دولت برای راه اندازی اسمی کارخانه های فرسوده ومعیوب از احکام موقت قضایی استفاده کرد و بانک ها را مکلف نمود یک فرصت دیگر به بدهکاران ورشکسته خود بدهند اما این نسخه چندان کارآمد نبود چرا که ما از ابزار دیپلماسی اقتصادی وحسن روابط بین المللی بهره گیری نکردیم واگرمحصولات بدون کفیت واستاندارد لازم را به هر صورت به بازارهای پر رقابت صادرنمودیم اما، درآمدهای حاصله به رگ های اقتصادی وتولید کشور تزریق نشد.

دلارها درآنسوی مرزها قادر به عبور از شبکه بانکی تحریم شده نیستند ،تجار بدهکار تولید کنندگان هستند وتولید کنندگان بدهکار بانک وعرضه کنندگان مواد اولیه وارداتی که شباهتی با همان نام قاچاق دارد، این حلقه ها را که به یکدیگر پیوند دهیم به نوعی به زنجیر اسارتی تبدیل می شوند که درشمار دستاوردهای تحریم های اقتصادی خارجی است. تحریم هایی که حالا پس از شکستن خطوط تولید به خطوط فرهنگی اجتماعی رسیده اند وما همچنان درحال انکار آن هستیم . /// انتهای پیام 750 کلمه