پروژهای عمرانی بزرگ وتحقیر شده

فرزاد وثوقی روزنامه نگار

ماجرای غم انگیز پروژهای نیمه تمام عمرانی که گاها به ابر پروژهای زیر ساختی نیز مورد خطاب قرار می گیرند انحصاربه یک یا دو استان نداردوبه یک بیماری مزمن ملی تبدیل شده است که ناشی از عدم اراده مدیران ونمایندگان حوزه های انتخابیه در مجلس است. درواقع می توان این مطالبه جدی را متوجه مطالبه گرانی کرد که فراموش کرده اند نماینده ملت وخصوصا حوزه های انتخابیه خود هستند.

حالا به اسفند ماه 1402 فصل برگزاری انتخابات مجلس دوازدهم نزدیک می شویم وباید دید کارنامه نمایندگان ملت درمجلس ازچه نمره ای برخوردار است. باید دید مردم چه نمره ای به نمایندگان بهارستان نشین می دهند تا تشویق شوند ودوباره در انتخابات شرکت کنند. هر چند شگرد تهیه لیست های انتخاباتی پوشش بسیار مناسبی برای کم کاری های نمایندگانی است که به هر شکل راهی مجلس می شوند.

بنظرمی رسد فرودگاهها وترمینال های مسافری بهترین الگو برای ارایه نمره به کارنامه نمایندگان مجلس است. فرودگاههایی که در شهرهای بزرگ کشور واقع شده اند اما به آنچه شبیه نیستند فرودگاه است. اراضی قابل توجهی دراختیاراین سایت های بزرگ سرمایه گذاری قرار گرفته و شاید چهل سال است طعم فعالیت های عمرانی را نچشیده اند چرا که از ظاهر امر پیداست ، کسی دنبال کار توسعه فرودگاهها در کشور نبوده است. مرحوم رستم قاسمی وزیر پیشین راه وشهرسازی دولت سیزدهم درآخرین اظهارنظرخودقبل از فوت در خارج از کشور در مورد فرودگاه تهران گفته بود ، وقتی ازمبدا فرودگاههای خارجی وارد فرودگاه داخلی می شوم خجالت می کشم .

اراضی بسیاری درکشورفریزشده اند، یا تحت عنوان شهرک های صنعتی ، بافت های فرسوده دارای زیر ساخت شهری،محوطه های نظامی قرار گرفته در مرکز شهرهای بزرگ وکوچک ، بندرگاههای مهم واستراتژیک ویا اراضی بزرگ وقابل توجهی که پیش از سالهای انقلاب درایران کارخانه های صاحب برندی بوده اند و حالا در حصار تردید ها وتملک های بانکی قرار گرفته اند.

گویا روند سرمایه گذاری درایران به نقطه انجماد رسیده وکسی حاضر نیست ویا مورد دعوت قرار نمی گیرد ویا می آید وفراریش میدهند. اما هرچه هست سرمایه گذاری وایجاد اشتغال حتی در حوزه طبیعت گردی دچار مشکل بزرگی شده است.

استانهای دارای چهار فصل مانند فارس وسایر نقاط کشورمی توانند پذیرای گردشگرانی ازسراسرجهان باشند که متاسفانه موانعی بزرگ وتفکراتی عمیق مانع فعال شدن این صنعت عظیم وتاحدودی بدون نیازبه سرمایه گذاری کلان است.

تورق درآثارخبری به جا مانده ازگذرزمان ، حتی همین دیروز ما را به این واقعیت نزدیک میکند که دراستان همدان شهرستان کبودر آهنگ وسایر بخش ها ایجاد شهرک صنعتی حدود 20 سال دچار وقفه در ساخت شده است. نماینده مردم بهار و کبودر آهنگ در مجلس، چهارم مهر ماه در گفتگو با خبرگزاری خانه ملت دراین مورد ابراز امیدواری کرده است که روند موجود به سرانجام برسد.

در استان فارس نیز وضعیت پروژهای عمرانی به همین منوال است وهرپروژه بزرگ دارای قدمتی حدودچندین دهه است. راه می تواند بستر مناسبی برای توسعه اقتصادی باشد . درواقع این راه است که از طریق ریل آهن،اتصال به بنادر، آزادراهها ویا تونل های هوایی، اقتصاد ملل را به یکدیگرمتصل کند وبدون این زیر ساخت های عظیم در تبادل اقتصادی ناکام خواهیم ماند.

هرچند دنیا درتعامل با اقتصاد دیجیتال است اما دراین برهه هم دچار کاستی های عظیمی هستیم که همچنان برطرف نشده است و شرکت های دانش بنیان قادر نیستند به تنهایی مشکلات ومسایل خودرا حل وفصل نمایندو باید اعضایی ازطرف های دولتی را دردرون خود جای دهند .

شرکت های دانش بنیان به دو نوع دولتی و تجاری دسته بندی می شوند. در صورتی که دانشگاه مالک شرکت باشد و سهم آن بیش از ۵۰% باشد به این نوع از شرکت های دانش بنیان دولتی گفته می شود.اما اگر فقط اعضای هیئت علمی دانشگاه در شرکت عضو باشند و سهام آن ها کمتر از ۵۰% باشد این نوع را شرکت دانش بنیان تجاری می نامند.

در هر صورت دولت قصد ندارد پای خود را از میدان اقتصادی پس بکشد وناظر برروابط سالم اقتصادی اجتماعی باشد واگر کار به همین منوال بگذرد شاید اقتصاد آنطور که باید وشاید رشد نکند چرا که روند سرمایه گذاری دربستر خصوصی سازی شکل می گیرد. /// انتهای پیام 670 کلمه