پاکت سفید

سرمایه گذارخارجی و باید ها

فرزادوثوقی – روزنامه نگار

ما نیازمند حضور سرمایه گذاران خارجی هستیم .اصل ماجرا در اتفاقات اخیر که منجر به کاهش تولید برق وگازبه عنوان دو زیر ساخت قوی تولید وسرمایه گذاری شده است ، حجم انبوه مطالبات بخش خصوصی وپیمانکاران ونیز ناتوانی دولت ها نسبت به پرداخت تعهدات خوداست. اینکه درهر برهه زمانی دولت ها می گویند ما وارث بدهکاری دولت های پیشین هستیم یک واقعیت است چرا از دو جنبه دچار فقر مالی شده اند. اول خیانت واختلاس بعضی مقامات دولتی است که از فرصت های خاص استفاده می کنند ومنابع مالی کشور را به خارج انتقال می دهندویا مانع آوردن ارز به داخل می شوند ودرخارج ازمرزها با تبانی ، مبالغ هنگفتی را به حساب های شخصی ویا نزدیکان خود منتقل می کنند ومانند سوزن در انبار کاه ناپدید می شوند.

موضوع دوم ، تحریم دولت های اروپایی وآمریکایی است که دولت ایران را زیر فشارهای شدید قرار میدهندومانع ازورود ارز به کشور می شوند. حالا حجم طلبکاری دولت ایران از بانک های جهانی بشدت افزایش پیدا کرده است واز طرفی حجم مطالبات ملت وصندوق های سرمایه گذاری وبازنشستگی از دولت ایران نیز افزایش چشمگیری یافته است. وقتی این دو معادله را کنار هم قرار میدهیم ، می توان دریافت که دولت از طرفی یک ابرطلبکار است واز طرفی یک ابر بدهکار داخلی .

با این شرایط چندان نمی توان امیدی به بهبود اوضاع داشته باشیم مگر آنکه نحوه دیپلماسی ما از سیاسی به اقتصادی تغییر جهت دهد ودفاتر نمایندگی ما در کشورهای خارجی ویا سفارتخانه های به اتاق های فکر اقتصادی وبرنامه ریزی دراین رابطه تبدیل شود.

حالا هم تولید کننده وهم تجار ایرانی نیازمند تبادل نظر واطلاعات لازم برای دستیابی به بازارهای فروش محصولات خود هستند واز طرفی این فروش باید به بازگشت دلار ختم شود ونیز بتوانند مواد اولیه تولید برخی محصولات را وارد کشور کنند.

اینکه در سالهای گذشته عنوان می شد تحریم ها را دورزده این هیچ افتخاری نیست چرا به بازار واسطه گران ودلالان خارجی وداخلی دامن زدیم ویکی از مهمترین علل تورم در کشورمان همین دورزدن های تحریم است. وقتی کالاهای ارزان را باید از بازار سیاه جهانی خریداری کنیم قیمت تمام شده تولید افزایش پیدا می کند وبا تورم مواجه می شویم.

در موضوع تولید انرژی نیز همین بلا برسرمان نازل شده است وقتی نمی توانیم سرمایه گذاری مناسبی به دلیل بدعهدی دولت درپرداخت مطالبات تولید داشته باشیم ، تولید انرژی دروهله نخست تجدید پذیر روی زمین می ماند وامکان آن از دسترس خارج می شود.

مشکلات صنعت برق از جمله عدم دسترسی به منابع مالی ارزان قیمت جهت احداث پروژه‌ها، قیمت‌گذاری دستوری، عدم وجود نهاد رگولاتور مستقل و کمبود منابع مالی دولتی جهت پرداخت تعهدات قراردادی فی‌مابین سرمایه‌گذاران و دولت، سبب شده است که پروژه‌های این صنعت سرمایه‌پذیر نباشند و لذا صندوق توسعه ملی و بانک‌ها نیز تمایلی به تامین مالی پروژه‌های تجدیدپذیر نداشته باشند. این در حالی است که با توجه به کسری موجود در بخش‌های برق و گاز کشور، در افق ۱۴۲۰ نیاز به سرمایه‌گذاری ۶۰ میلیارد دلاری در بخش تولید برق است که حدود ۲۵ میلیارد دلار آن باید در بخش تجدیدپذیر اتفاق بیفتد.

حالا برابر آنچه مدیران ارشد دراین بخش اطلاع رسانی کرده اند، نیاز به دعوت از سرمایه گذار خارجی که در جیب دلار ودرهم داشته باشدضروری است واین مهم میسر نمی شود مگر با بهبود روش های دیپلماسی اقتصادی وآتش بس در جبهه برجام . انشالله در آینده شاهد بهبود روابط خارجی وامنیت سرمایه گذاری در کشور باشیم تا کشور از این گرداب خارج شود. /// انتهای پیام 584 کلمه