سیلاب ها را هرزآب نکنیم

فرزادوثوقی روزنامه نگار

واقعیت این است که کشاورزی درایران دیگر قادر نخواهد بود نقش درآمدهای ارزی سرشاروحتی نیازهای غذایی را بازی کند. در سالهای گذشته قصد داشتند کشاورزان رابرای کشت فراسرزمینی به سایر کشورهای توانمند بفرستند وآنان تجارب وایده های بزرگ خودرا همراه مسیر کاشت ، داشت وبرداشت درسرزمین های مورد توافق کنند.اما خبری دراین رابطه منتشر نشد و معلوم نیست که کشاورزان ایرانی برای تولید محصولات خود به کشورهای هدف مهاجرت موقت کردندیا خیر؟

با وضعیت فعلی آب درایران که هر چه بیشتردرآن کاوش می کنیم بیشتربه هراس می افتیم ، گمانه زنی برای ادامه کشت محال است.هر چند دولت همچنان برطبل تولید محصولات کشاورزی می کوبد اما کشت گلخانه ای نیزآنچنانکه باید وشاید درفرهنگ کشاورزی ایران جانیفتاده است.

کشاورزی درایران اسیرلایه سخت سنت ها وباورهاست. کشاورزان دربسیاری مناطق اعتقاد دارندباید آب فراهم شود وآنان چون گذشته به کشت محصولات محلی خود ادامه دهند، اما این تصوراشتباه راه ویرانی منابع آبی را درپی خواهدداشت.

متاسفانه با کشاورزان به درستی صحبت نمی شود ومسوولان مربوطه اصل داستان وهشدارهای جدی را با افراد بازگو نمی کنند چرا که کشاورزی ما تا حدودی به امنیت داخلی بستگی دارد وپیشتازی درانتشاراخباربیکاری ،ممکن است مخاطرات بسیاری را به همراه داشته باشد.

در استان پهناور وبزرگی مانند کهگیلویه و بویراحمد ، آب درحال هدرروی است و نماینده عالی دولت دراین استان بزرگ وگردشگر پذیردرموارد بسیاری هشدارهای لازم را ارایه کرده است اما با وضعیت فعلی اینگونه بنظرمی رسد کسی به فکر ذخیره آب نیست.

با نگاهی به پرونده خبری این استان، تذکر پیرامون این مهم به کرات عنوان شده است تا آنجا که استاندار فعلی کهگیلویه و بویراحمد اعلام داشته در شهر یاسوج ۵۷ درصد هدر روی آب وجود دارد ! هرچند عنوان می شود ازمحل سفر اول هیات دولت مبلغی برای رفع مشکل آب یاسوج اختصاص یافته اما توجه به آماروگزارش های به روزمی تواند درتحقق این مهم یاری گررسانه ها در پیگیری پرونده آب باشد.

آنگونه که عنوان شده یاسوج نیازمند دو مخزن ۲۰ هزار مترمکعبی است، چرا که منابع چاه ها تامین کننده آب شهر یاسوج نیستند وباید ازسد تنگ سرخ آب پایدار تهیه شود. هرچند خط انتقال آب ازسد تنگ سرخ برای شهریاسوج به طول ۳۵ کیلومترپیش بینی شده است اما این پروژه بایددراولویت وزارت نیرو قرار بگیرد،اولویتی که نه درسالهای گذشته ونه امسال درمورد آن خبری نسبت به اقدام به عمل مشاهده نشده است.

ازطرفی صنایع نیازمند آب ودربعد دیگر نیازمند انرژی هستند که ما از آن به عنوان زیر ساخت های تولید وسرمایه گذاری یاد می کنیم. بازی با این کلمات آنقدر تکراری وخسته کننده شده که رسانه ها گاها با بی حوصله گی به آن می پردازند، چرا که باید حداقل در پنج دهه گذشته یک اقدام ویا یک قدم برای مهارخشکسالی برداشته می شد اما انگارهمه ایران را رها کرده اند تا خشک شود.

درچنین شرایطی نمی توان روی منابع آب شرب برای صنایع حساب کرد چرا که آبرسانی در شرایط موجود با تنش همراه شده است. اما به میزان مصرف خانگی درشهرهای بزرگ وکوچک باید تصفیه خانه های بزرگی احداث شود تا پساب را به سمت صنایع وکشاورزی هدایت کند.

ما در چند بعد کاری دچار مشکل وتوقف اجرای طرح وبرنامه های آب وخاک هستیم بطورمثال دراستان کهگیلویه و بویراحمد برای احداث وتجهیزتصفیه خانه شهر یاسوج مشکل موتورهای پمپاژ، هنوز حل وفصل نشده است و مقامات استانی اعتقاد دارند وزارت نیروباید برای حل مشکل این پروژه ورود کند. ویا برای انتقال آب با مشکل وموانع میراثی مسیراتصال دست به گریبان هستند.

درخاتمه تنها می توان امید داشت مدیران ارشد ومیانی کشورفکری به حال روان آبها وسیلاب های فصلی کنند تا بیش ازاین آب هرزنرود. احداث مخازن بزرگ وکوچک درمسیرسیلاب ها دراستانهای درمعرض خطرآبگرفتگی واجرای طرح وبرنامه های آبخیزداری وآبخوانداری می تواند بهترین روش برای این امرمهم باشد. /// انتهای پیام 630کلمه