ضرورت کشاورزی مدرن

فرزاد وثوقی روزنامه نگار

کشاورزی مدرن با تهیه بیشتر مواد غذایی، بهبود کیفیت آن و دسترسی آن به اکثریت مردم، ثبات سیاسی جهانی را افزایش می دهد. توسعه یک سیستم تجاری مبتنی بر قوانین قوی در بهبود توزیع مواد غذایی و افزایش دسترسی در مناطق با کمبود مواد غذایی می باشد.

توسعه کشاورزی و گذار آن از روند سنتی به مدرن بدون ایجاد تحولاتی بنیادین در این حوزه ممکن نیست. گسترش زیرساخت های فناورانه در بطن کهن ‌ترین تمدن کشاورزی جهان یعنی ایران، یکی از مهمترین اولویت هایی است که در اکثر مواقع از سوی مسئولین کشور بدون توجه و برنامه ریزی باقی مانده است.

وقتی نگاهی به گذشته می اندازیم و توسعه کشاورزی در کشورهای توسعه یافته را می بینیم به یک نکته حائز اهمیت بر می خوریم، کشورهای توسعه یافته زمانی که می خواستند بین صنعت و کشاورزی به یک گزینه اولویت بدهند، اولویت اصلی را به کشاورزی دادند این درحالی است که در کشورهای در حال توسعه عموما بحث کشاورزی رها شده است و همچنان قشر کشاورز و دامدار جزء دورترین اقشار به فناوری اطلاعات می باشند.

حال باید نگاهی فراگیر وجهان شمول داشته باشیم ، بیشتر مردم جهان به دلیل کشاورزی مدرن بیشتر و بهتر غذا می خورند. تولید همچنان به طور مداوم باعث بهبود رژیم های غذایی می شود و این نشان دهنده افزایش در دسترس بودن همه غذاها، تنوع رژیم ها و دسترسی به محصولات غذایی با پروتئین بالا است. این باعث افزایش بهره وری نیروی کار می شود و به طور کلی از پیشرفت و رشد انسان پشتیبانی می کند.

گرسنگی و سوء تغذیه فعلی که به حدود یک میلیارد نفر می رسد، نشان دهنده سیاست های ضعیف، بهره وری پایین و درآمد کم است. عدم استفاده از فن آوری های جدید برای پیشبرد بهره وری در مزرعه و در سراسر سیستم غذایی به سادگی مسبب تمامی این مشکلات می­تواند باشد.

تا حد بسیار زیادی، مشکلات فعلی ناامنی غذایی منعکس کننده سیاست های بد، زیرساخت های ضعیف و بهره وری اقتصادی پایین در کشورهایی است که کمبود فیزیکی غذا و یا کمبود ظرفیت تولید مواد غذایی وجود دارد.

گرسنگی وسوء تغذیه قابل توجهی در جهان قطعا بدتر از این خواهد شد اگر سیستمهای کشاورزی رشد نکنند و توسعه نیابند.

پرسش ها درباره اینکه چرا کشاورزی مهم است وجود دارد، زیرا کشاورزی مربوط به تولید مواد غذایی است و مواد غذایی نیاز اولیه بشر برای رشد و بقا و پایه و اساس سلامت جسمی و انرژی انسان است، که این­ها مؤلفه های اصلی همه فعالیتهای مهم انسانی هستند.

افزایش بهره ‌وری کشاورزی، فقر و نابرابری، وجود منابع طبیعی، تغییرات آب ‌و هوایی و تشدید خطرهای طبیعی، لزوم ایجاد نظام غذایی باثبات، بهبود فرصت ‌های کسب درآمد در مناطق روستایی، ایجاد شرایط مقاوم در مقابل بحران‌ ها، درگیری ‌ها و بلایای طبیعی؛ جلوگیری از تهدید‌های در حال رشد فرامرزی نظام غذایی و کشاورزی، و در نهایت دستیابی به مدیریت کارآی ملی و بین ‌المللی، چالشهای عمده ای است که آینده کشاورزی جهان با آنها روبرو بوده و نیازمند راهکارهای فناورانه است.

باید به این اجماع رسید که منابع کره زمین محدود است و این سیاره روز به روز فشار بیشتری را از سمت انسان‌ها تحمل می‌کند. آب شیرین در حال کم شدن است و شاید تا چندین سال آینده اولین سفرهای فضایی به مریخ آغاز شود. اما این‌ها نمی‌تواند مانع تکامل انسان و تلاش او برای پیشرفت و ایجاد زندگی بهتر روی این کره خاکی شود. این اتفاق به لطف علم امکان‌پذیر است.

باید با این امید که علم با ورود به بخش های کشاورزی در مناطق مستعد کشت بتواند کیماگری کند روزگار گذراند ومنابع اندک آب را بصورتی استفاده نمود که نیاز های حداکثری را پاسخگو باشد. /// انتهای پیام 620 کلمه