*مجلس خصولتی*

فرزاد وثوقی روزنامه نگار

نمایندگی مجلس شورای اسلامی را باید نوعی از مشاغل نیمه دولتی محسوب نمود که در آن عده ای با بهره گیری از شیوه انتخابات ولو مشارکت حداقلی به آن راه پیدا می کنند.


رویکردها پیش از ورود وپس از ورود به مجلس متفاوت است. شعارگرایی وعملگرایی دو فاز متفاوت نمایندگی است.

نمایندگانی که پس از ورود به مجلس در محلول بی اعتنایی حل می‌شوند درعمل کاری از دستشان بر نمی آید مگرتاحد امضای موافقت با استیضاح وبازپس گیری امضاء .


در ماه‌های گذشته شاهد تنش های خیابانی بودیم. صدا از دیوار درآمد و از نمایندگان و خواص در نیامد. رفتارهای خیابانی انباشتی از مطالبات بود. نوجوانی که راهی جوانی، میانسالی و کهنسالی است و هنوز نمی داند باید چه کند.


اشتغال هویت اوست که با ازدواج تکمیل می شود. برخورداری از رفاه اجتماعی و مسکن بطور کل بر عهده دولت ومجلس است واگر خطایی مرتکب شد قوه قضائیه باید وارد میدان شود.


گفتگو با نمایندگان مجلس تاکنون بی ثمر بوده است. تعداد طرح های پیشنهادی نمایندگان از حوصله خارج است والبته اعتباری برای اجرا وجود ندارد. فساد همچنان با هویت ملی و جمیع اعتقادات جوانان در حال بازی خطرناکی است. غیر از فساد داخلی و درون دستگاهی حضور آقازاده ها در خارج وزندگی اشرافی بشدت سوال برانگیز شده است. گویا نخبگان وآینده سازان کشور بازندگان اصلی داستان زندگی هستند.

بی هویتی همان خلاء سلاح جوانی است. جوانی همان سن برازندگی است واین فصل که برگ ریزان بزرگی را رقم زد همان فرصت سوخته ای است که باید مورد تذکر قرار گیرد.
آقا وخانم نماینده شما برای استخدام آتي در وزارتخانه ها به مجلس نرفته اید. خودتان را حل نکنید، مشکلات ملت را حل کنید.


بررسی های میدانی نشان می دهد که افرادی پیش از انتخابات و پس از انتخابات در مناطق محروم و توسعه نیافته حضور پیدا کرده اند و وعده های بزرگ داده اند.


این بازدید های میدانی از ابتدا تا انتهای چهار سال ادامه پیدا می کند اما مشکلات با تیم بعدی دست به دست می‌شود.
وزیر معاونین و اعضای کمیسیون های مربوطه در مورد فروش نفت وگاز و استحصال آن تا 5 سال آینده تذکراتی داده اند. همچنین وضعیت نیروگاه‌ی مناسبی در تولید برق نداریم و ممکن است تا چهار پنج سال آینده به وارد کننده انرژی تبدیل شویم.


کسی پاسخ نمی دهد، نمایندگان مجلس نگران عضویت خود در کابینه دولت هستند. مجلس یک شرکت خصولتی است که در آن فعالیت های دولتی توجیه می‌شود.


می گویند مردی درمیدان کاغذهای سفید پخش می‌کرده است. مامورین از او سوال می‌کنند، چه میکنی روی کاغذ ها چیزی نوشته نشده است، اودر پاسخ گفت :نیازی به نوشتن نیست همه چیز مثل روز روشن است.