مفاهمه سیزده و یک ( شهرو شهردار)

فرزادوثوقی روزنامه نگار

از سال 1377 که انتخابات شوراهای اسلامی شهر روستا در کشور برگزار شد انتخاب شهرداران نیز به واسطه انجام یک کار تیمی والبته با مشارکت مستقیم مردم به شوراها سپرده شد. منظوراز این انتخاب دخالت مستقیم مردم در اداره امور شهر که متعلق به خودشان است می باشد. بنظر می آید دولت دریک مورد که آن شانه خالی کردن اززیر بار تخصیص اعتبارات شهرها بود پیش دستی کرد ومردم خوشحال از اینکه بتوانند اداره امورشهر را بدست گیرند در انتخاباتی شرکت کردند و درست یا نادرست به افرادی رای دادند که بعدها بعضی از آنان پرونده قضایی اقتصادی پیدا کردند.

درتمام این سالها شوراهای مختلفی منحل و اعضای آن با پرونده فساد مالی روانه دادگستری ها شدند. ناگفته نماند که به دلیل مشارکت دو شبه گروه اصلاح طلب واصولگرا ، شوراها درمدت فعالیت چهار ساله موید کارهای یکدیگر نبودند. بقولی اشفتگی تحویل گرفتند وآشفتگی تحویل دادند.

نخستین مبحث تامین بودجه اداره امور شهرها بود، که دولت ها برآن تاکید موکد داشتند. بودجه ای که شوراها تصویب وبه شهرداران ابلاغ می کنند. بودجه ای که برای ساختن شهرها ، ساختنی است. درواقع شوراها در تمامی بخش های مسوولیتی خود خواسته ویا ناخواسته بربار تورم افزودند و با افزایش نرخ عوارض ونیز خدماتی نظیر حمل ونقل به آن دامن زدند. این بدان معناست که درهیچ دوره ای راهبردی برای تعادل قیمت ها ونیز کاهش آن با جذب سرمایه گذاری اتخاذ نشد.

سنگینی بار عمران همچنان بردوش مردم سنگینی می کند.سیاست های ملی وبین المللی مانع اصلی عدم جذب سرمایه گذاران داخلی وخارجی است. اگر درشش دوره گذشته ،مدیریت شهر موفق به جذب سرمایه گذاران واقعی بوده است می تواند آنرا اعلام کند.

شوراها وشهرداری ها در شش دوره گذشته دراسارت دو شبه گروه اصلاح طلب واصولگرا بوده اند. موید فعالیت های یکدیگر نبودن بزرگترین چالش مدیریتی است. اینکه اجبارا شهردار از میان اعضای شورای شهر انتخاب می شود مبنای ضعف در کار تیمی و عدم کادر سازی حزبی است. چون حزب ها موفق نبوده ونیستند وشاید درحد یک اتحادیه هم عملکرد موفقی نداشته اند باعث شده تا برنامه های شهر هم تاخیر داشته باشد وهم ناکام بماند.

اگر به برنامه های شهرداران نگاهی گذرا داشته باشیم بطور پیوسته در مورد همان مسایل نخ نمای خروج کارخانه ها وپادگانها، مشاغل مزاحم ویا جذب رویایی سرمایه گذاران سخن می گویند. شورای اول دنبال همین برنامه ها بود وتا کنون که شش دوره می گذرد همچنان دنبال ساماندهی حاشیه شهرها و هوشمند سازی امور اداری با هدف مقابله با فساد موجود در سیستم شهرداری ها هستیم.این درحالی است که باغات قصردشت بشدت آب رفت و موضوع توسعه حرم وبافت قدیم وتاریخی فرهنگی شهر همچنان پرونده ای مفتوح دارند وترافیک برشدت گره باز نشده مشکلات افزوده است.

جالب آنکه نکته مهم در بروز وظهور فساد سیستماتیک در شهرداری ها ورود نیروهای انسانی فعال در ستادهای انتخاباتی اعضای شوراهای شهراست. افرادی که به هزار امید درستادهای انتخاباتی عضو وفعالیت نموده تا پس از پیروزی غنایم خود را دریافت کنند.

تعدد نیروی انسانی غیر متخصص وبه حاشیه راندن متخصصین استخدامی به بزرگترین چالش فراروی شهرداران تبدیل شده است. حالا پرسشی که از سوی فعالین حوزه اجتماعی مطرح می شود این است که شهردار باید گوش به فرمان شوراییان باشد یا برنامه محور وبراساس تخصص خود شهر را بسازد.

پر واضح است که شوراییان از اهرمی بنام استیضاح برخوردار هستند. اگر مانند شهردار سابق ، پاسخ تلفن های وقت وبی وقت اعضای شورا داده نشودویا به دلیل کثرت مشغله دستت بشکند ووبال گردنت شود ، اما راه برای استیضاح باز است.

شورای شهر شیراز 13 عضو با 13 ایده ونظر دارد. اگر خرافاتی باشیم باید به دعا متوصل شویم تا این عدد دو رقمی کاری به کارمان نداشته باشد. اما هم خوان شدن با 13 نفر کار دشواری است. درواقع شهردار باید کارهایش را با این نفرات همخوان کند. از انتخاب معاونان گرفته تا شهرداران مناطق نیازمند همخوانی است، اما مهم تقسیم کار است که به جناب شهردار توصیه می کنیم کارها را تقسیم کند و دراین پدافند تقصیرات را نیزتقسیم کند.

اگر چینش مهره ها درست باشد تاهماهنگی خاصی ایجاد شود و درهر منطقه شهرداری قوی سکاندار باشد واز طرفی سازمان های مربوطه مدیران متخصص وشایسته ای داشته باشند می توان امید داشت که شخص شهردار منتخب موفق خواهد بود. ارتباط شهردار با مدیریت ارشد استان نیز باید مورد توجه قرار گیرد چرا که استانداری وفرمانداری باید موید خواسته های شورا وشهردار باشند.

استان فارس پیش از انکه یک استان اقتصادی باشد یک استان سیاسی است. این روش عملکرد و وجود سایه های مدیریتی بشدت نگران کننده است. اگر تعداد شهرداران یا استانداران را شمارش کنیم طول عمر کاری چندانی نداشته اند مگر نفرات خاص. این طول عمر اندک برای فرهنگ ، اقتصاد و اجتماع فارس زیبنده نیست. نباید به فارس به عنوان یک گذر گاه مدیریتی نگاه کرد. حالا زمانی است که از افراد قوی استفاده شود. افرادی که متخصص باشندوبا تعهد وتقوا پست های مدیریتی را بپذیرند.

امیدواریم دکتر اسدی با تعهد خاصی که دارند برای شهری بزرگ چون شیراز منشا خیر وبرکت باشند والبته خودشان را عدد 13 همخوان کنند. انشالله /// انتهای پیام 830 کلمه